Portal Literacki - Fabrica Librorum. Literatura: wiersze, opowiadania, felietony, eseje.

Autor: Podpisany

– A tu wpiszę, że ukończyłem studia z wyróżnieniem, bo faktycznie by tak było, gdybym nie powtarzał trzeciego roku – powiedział do siebie Mateusz Samozdaj, który miał wysokie mniemanie o sobie, ale niską pensję i dlatego chciał zmienić pracę.
Samozdaj od dawna wierzył w to, że powtarzał trzeci rok, chociaż nie mogło się to wydarzyć, bo nigdy nie rozpoczął studiów. Ukończył technikum leśne w Kamionce, fakt, że z wyróżnieniem, ale tylko dzięki wstawiennictwu swojego wujka leśnika z lasów kamionkowskich.
– Nie, język rosyjski to źle brzmi. Wpiszę, że angielski, zawsze to lepiej wygląda w życiorysie – po czym dopisał też rosyjski, bo przecież umiał śpiewać jedną piosenkę Wałły Rugaczowej.
– Inne umiejętności... Prawo jazdy kategorii A i B. Hm... coś muszę z tym zrobić. Przecież jak to zobaczą, że ja ani be, ani me to pomyślą, że ja jakiś analfabeta – i wpisał pan Samozdaj jeszcze pozostałe kategorie. – No, to mamy komplet.
– W znajomości programów – no tak, to tu sobie przepiszę od siostrzeńca, bo jak siostrzeniec zna, to mnie nauczy, bo mieszka rzut beretem w Chomiczowie. To wpiszę te wszystkie i jeszcze wpiszę, że znam program... no powiedzmy, że znam taki program specjalistyczny jakiś, no... że znam program do układania płyt chodnikowych, bo szwagier zna, bo układał.
– No tak, a tu muszę dodać, że napisałem referat O roli kompleksów leśnych w Polsce. Ale właściwie, gdybym dał to do drukarni, to byłaby z tego książka.
– Angielski i rosyjski. Tu trochę za dużo miejsca zostało, tak jakoś łyso, sama biel papieru. Rażące. Dodam sobie jeszcze węgierski, bo i tak nikt nie sprawdzi. I jeszcze jakąś długą nazwę, żeby do końca linijki starczyło, niech będzie nowozelandzki, o tak teraz jest dobrze.
– Studia z wyróżnieniem to miłe i fajne, ale przecież jak byłem w technikum to mi się marzyły różne studia i zdawałem na różne studia, więc mam coś do powiedzenia na ten temat i szkoła filmowa musi być musowo, no tak.
– Zainteresowania. Co za fatalna rubryka. Ja mam tyle zainteresowań, że chyba umieszczę to w załączniku – i tak też zrobił pan Mateusz Samozdaj.
– No tak, ale książka O roli kompleksów leśnych w Polsce to za mało, by określić tę tytaniczną pracę wtedy w technikum, pamiętam, w środę wieczorem. Jak książka, to przynajmniej dwutomowa i nie „kompleksów leśnych” bo nikt nie doceni – i zamyślił się twórca swojego życiorysu i już wiedział – O roli kompleksów w Polsce! Temat rzeka, trzy wydania po siedem tomów!
– Z nagród to mam jedną w konkursie rysunkowym klas I–III, ale nie będę się chwalił albo się pochwalę i jeszcze wpiszę tę od Heńka Ryczo-Samozdaja za balkon roku w konkursie osiedla im. Szczęśliwiczanki. Hm, przydałyby się dwie linijki, żeby ładnie zakończyć stronę, ale, ho, co tam, przecież uzbierało mi się tych nagród. I jest nagroda za udział w powiatowym konkursie miast, i nagroda za przybycie na uroczystość wręczenia nagród w Konkursie Fotograficznym „Mój pejzaż zaokienny” i potwierdzenie otrzymania prezentu dla uczestników spotkania z załogą delegacji z Szarwawy. Dużo by wymieniać i zaświadczenia chyba też wpiszę, bo, o, przeszło mi na następną stronę, to jeszcze musi być jedna linijka, bo będzie tak nieestetycznie wyglądało.
– No tak, ale – zadumał się przez chwilę pan Samozdaj. – No tak, ale ja przecież niejedno wypracowanie napisałem i niejedną książkę i niejedna była dużo obszerniejsza niż ta dwunastotomowa praca O Polsce. Panie Samozdaj, nie bądź pan skromnisiem i wpisuj pan wszystko, bo inni się nie gramolą z życiorysami jak pan.
– Właśnie, a gdzie są studia zagraniczne? Przecież byłem w Niemczechach po napoje alkoholowe i jeden policjant pouczył mnie, że nie wolno przenosić więcej niż trzy litry na głowę. Pouczył mnie? Pouczuł. To wpisać trzeba, że studia zagraniczne, na uniwersytecie, ale Niemczechy nie są w cenie. Lepiej coś tak, jak Paryż albo London albo New York, a zwłaszcza New York, bo tak przejrzyściej wygląda w dokumencie, bo słowa krótkie i silne.
– A skoro, że uniwersytet w New York, to musiałem coś tam napisać po angielsku, już nie pamiętam co, ale było to duże tomisko ze zdjęciem moim na okładce i z tyłu, i z przodu. Ale co to było... About USA. Przekrojowe, solidne, wzbudzające zaufanie.
– Tylko rozszerz, panie Samozdaj, ten aneks, bo się nowe, nowoczesne zajęcia hobby pojawiły i jakbyś chciał, to w każdej chwili mógłbyś to robić. Wpisz ten fishkiting, bo modne ostatnio na jeziorach, i grill-golf wpisz i wpisz też skoki bezspadochronowe i wędkowanie magnetyczne.
– Samo prawo jazdy? Jak mogłem zapomnieć o całej reszcie. Przecież pływałem w Liwcu i gdyby nie ciocia, miałbym kartę pływacką i patent sternika też bym miał, gdybym siedział kiedyś w łódce. A legitymacja członka stowarzyszenia myśliwskiego, którą widziałem u tego Niemczecha, co przyjechał na odstrzał zwierzyny leśnej? A legitymacja członka part... a nie, bo się nie zmieści w linijce.

„Szanowny panie profesorze,

dziękujemy za zainteresowanie naszą ofertą. Z przyjemnością przyjmiemy pana do pracy w naszym zgranym, młodym zespole. Pańska znajomość siedemnastu języków z pewnością przyda się na stanowisku, które z prawdziwą dumą chcielibyśmy zaproponować. Zapraszamy od przyszłego piątku do pracy przy przyjmowaniu i realizowaniu zamówień na wynos. W obecnej chwili możemy zaoferować pracę na bardzo atrakcyjną trzecią zmianę”.

– No tak, jak mogłeś zapomnieć, że umiesz robić kanapki. Może byś pracował na pierwszej zmianie, panie profesorze Samozdaj. Trzeba uzupełnić w życiorysie, razem z jajecznicą, i to szybko. I tą encyklopedię też wpisz, bo zapomnisz.


Zarejestruj się	Strona główna · Twoje konto · Wyślij tekst